Ondanks de korte hardloopcarrière wist Peter Rusman een respectabele positie te verwerven in de nationale loperstop. Hij was niet alleen een goede lange-afstandloper. Ook in het veldlopen behaalde Peter goede resultaten. In 1985 behaalde hij de tweede plaats bij het Nederlands kampioenschap veldlopen.

Egmond

Datzelfde jaar begon voor Peter uitstekend met een overwinning onder barre omstandigheden tijdens de Halve marathon van Egmond in januari. Vanwege zijn veldloopervaring kon hij het beste uit de voeten op het witte strand. "Ik vroeg me steeds af: loop ik nog goed of ben ik verdwaald. Het was een zwaar karwei maar ook een unieke belevenis. In de duinen zag ik op een bepaald moment niets anders dan sneeuw. Er stond geen mens meer langs de kant. Het was één hele grote witte vlakte. Het leek alsof ik in m'n eentje op de noordpool liep. Zoiets maak je nooit meer mee, " aldus Peter Rusman tegenover de nationale en internationale pers. Diezelfde pers was bovenmatig geïnteresseerd in zijn overwinning omdat niet alleen Peter maar ook zijn echtgenote Wilma Rusman-Zukrowski bij de vrouwen won.

Persoonlijk record

Na de overwinning in Egmond volgt in maart een tweede plaats tijdens de 20 van Alphen. In april behaalt hij uiteindelijk een persoonlijk record van 2:14.52 op de marathon van Stad Rotterdam. Zijn laatste wedstrijd liep hij in juni tijdens de tweede competitieronde in Amsterdam.

Depressief

Helaas had Peter te kampen met zware depressies. Hiervoor had hij wel eens hulp gezocht maar dat mocht niet baten. In september 1985 besloot hij een einde te maken aan zijn leven. Ten tijde van zijn plotselinge overlijden was de 32-jarige Peter Rusman vijf jaar getrouwd met atlete Wilma Rusman, die hij had leren kennen tijdens een trainingskamp in 1979. Peter en Wilma hadden geen kinderen. Om de bijzondere atleet Peter Rusman nooit meer te vergeten is de Peter Rusmanloop ontstaan die elk jaar op paasmaandag in het Limburgse plaatsje Oirsbeek wordt gehouden. De eerste werd georganiseerd in 1987.